Колумни

Мисирков е интелектуалниот архитект на македонизмот, а „За македонцките работи“ е светилник за македонскиот народ и платформа за неговото битисување (3)

Севкупното дело на Крсте Петков Мисирков е платформа на македонизмот, на македонството. Би се рекло, и повеќе: тоа дело, а особено „За македонцките работи“ е светилник на македонизмот и македонскиот народ

3 минути за читање

Мисирков е и денес, сто години по неговата смрт, современ хуманист: неговиот пристап не е шовинистички. Тој не бара супериорност на македонскиот народ над другите народи, туку благородно се бори само за правото на самоопределување и културен опстанок на Македонците во суровите геополитички услови на тогашниот Балкан и Европа. Мисирков е интелектуалниот архитект на македонизмот. Тој не користи оружје, туку перо, култура и наука, за да ја докаже етничката, јазичната и културна самобитност на својот македонски народ. Во оваа смисла Мисирков посега по научна методологија таква каква што постоела во неговото време: користи филолошки, етнографски и историски аргументи, кои се на нивото на тогашната европска славистика и политички науки, за да докаже дека Македонија и македонскиот народ се со древни корени на европското тло, а не како што се обидуваат Бугарите и Грците да „докажат“ дека „Тито го направил Македонецот и македонскиот јазик во својата државна лабораторија“, користејќи некаква „политичка алхемија“. Мисирков пишува за Македонија, македонски народ и јазик уште и пред да се роди Тито.


Авторот на „За македонцките работи“ разбира дека политичкото ослободување е невозможно без претходно будење на националната свест кај македонските масите. Неговите тези во „За македонските работи“ и другите статии, кои ги пишувал, не се само политички пароли, туку се многу повеќе дел од една научно издржана и обопштена платформа. Севкупното дело на овој велик Македонец е токму тоа – платформа на македонизмот, на македонството. Би се рекло, и повеќе: тоа дело, а особено за „Македонцките работи“ е светилник на македонизмот и македонскиот народ

Во геополитиката на сегашните балкански, европски и светски случувања колку повеќе ќе се загледуваме во нашето македонско минато, толку повеќе ќе можеме да гледаме во својата македонска иднина. Зашто, не случајно римскиот државник, говорник и филозоф Марко Тулиј запишал во 55 година од нашата ера, односно пред околу две илјади години: „Историјата е учителка на животот“. Македонската историја е историја на буни, востанија, борби со поробувачи, тоа е историја на непокор и во оваа смисла делото на Мисирков нуди клуч за поцелосно согледување на нашето минато, за да може да се гради иднината. Објаснувањето на историските процеси, содржано во „За македонцките работи“ фрла светлина и денес врз патот, по кој треба да чекори македонскиот народ во времето, што доаѓа.


Крсте Петков Мисирков може целосно и рамноправно да се спореди со други големи национални мислители, филолози и хуманисти од Европа и светот. Неговата улога во македонската историја е аналогна на националните личности на другите европски и светски народи, кои во текот на XIX и почетокот на XX век ги кодификуваа „малите јазици“ на своите народи и ги афирмираа нивните национални идентитети во рамките на големите империи. Мисирков беше еден од најголемите Македонци на 20 век, со големи изгледи тоа да остане и во наредниве децении на овој21 век.

(крај)

(Авторот изнесува во оваа колумна согледувања од сопствена објективна политиколошко-лингвистичка анализа, кои немаат никаква поврзаност со која било политичка партија во Република Македонија, ниту се став на редакцијата на „Експрес“)

Поврзани теми:

Македонија македонски народ јазик идентитет|топ|Крсте Петков Мисирков|Бугарија Грција|„За македонцките работи“

Најнови вести од: Колумни

Македонистичкото дело на Мјечислав Малецки – бедем пред кој паѓаат сите негирања и фалсификати на македонскиот јазик и идентитет

Истражувањата на полскиот славист Мјечислав Малецки претставуваат непобитен научен доказ за автохтоноста и посебноста на македонскиот јазик. Наспроти повеќедецениските организирани политички напади и фалсификати, кои доаѓаат од одредени кругови, делото на овој светски признат лингвист уште во првата половина на XX век ја зацврсти позицијата на македонистиката на меѓународно ниво. Од една страна стојат произволните толкувања и веќе државна доктрина на негација и фалсификати од страна на Бугарската академија на науки и на официјална Софија во врска со „бугарските темели“ на македонскиот јазик, или за неговата „измисленост како јазик во 1944/1945 година“. Од друга страна стои научната вистина за овој најважен столб на македонскиот идентитет, која се потпира исклучиво врз лингвистички факти и домашни и меѓународни теренски истражувања, кои траат многу повеќе од еден век. Полскиот македонист Мјечислав Малецки починал на денешен ден, на 3 септември 1946 година. Ова е пригода за ново навраќање кон неговото македонистичко научно дело, кое е бедем, пред кој паѓаат сите негирања и фалсификати на македонскиот јазик и идентитет.

Коле Неделковски: Нашата мила татковина, посрбена, побугарена и погрчена, не се даде никому и си остана со македонска боја!

„Викот на бесмртниот Македонец Крсте Мисирков се разнесува дури сега над неговата мила татковина, веќе измачена од борбите и соперништвата на неколку народи, кои не штедеа ништо, за да ја имаат посрбена од едни, побугарена од други и погрчена од трети. Но таа не се даде на никого и си остана со својата боја македонска! Сега, подигната културно и економски, го подзема најдрагиот нејзин глас, го прегрнува најсветото име и со целата своја моќ го држи и го разнесува како светилник до најкрајните катчиња на својата ширина.“ – му напишал македонскиот револуционерен поет Коле Неделковски на 18 мај 1940 година на д-р Сергеј Мисирков, синот на Крсте Мисирков, кој тогаш живее и работи во градот Елена, Бугарија. Ова писмо Неделковски му го пратил на Сергеј во името на Македонскиот литературен кружок, како негов член, откако ја открил во Народната библиотека во Софија заборавената книга на Крсте Петков Мисирков „За македонцките работи“. Коле Неделковски е еден од најреволуционерните поети во македонската книжевност. Починат е на денешен ден, на 2 септември 1941 година во инцидент со бугарската полиција во околности, сѐ уште неразјаснети до крај: скокајќи сам од прозорецот на зградата каде што живеел, или можеби бил фрлен долу.

Европска комисија: Остануваат правилата за влез и излез во Шенген за превозниците од Западен Балкан

Од Европската комисија информираа дека остануваат правилата за влез и излез на транспортерите од Западан Балкан во Шенген зоната, односно тие може да престојуваат 90 дена во рок од 180 денови.

Статијата „Дали македонското прашање е навистина толку сложено?“ на Анри Барбис од 1.9.1926 – дел од неговиот француски „Манифест на македонизмот“ (1)

„Навистина овде станува збор за една нација. Нација која има свој оригинален етнички карактер, свои традиции, свои стремежи, своја единствена и специфична личност. … Оваа нација, на самата почва на која се развила и опстојувала, каде што историјата ја засадила, со која е поврзана преку своите корени и својата култура, се третира како збир на робови и злосторници.“ – напиша славниот француски писател Анри Барбис во својата прочуена статија со наслов „Дали македонското прашање е навистина толку сложено?“ („La question macédonienne est-elle si complexe que cela?“), која е објавена во списанието „Балканска федерација“ на денешен ден, на 1 септември 1926 година. Барбис, еден од најблескавите француски и европски интелектуалци  меѓу двете светски војни, уште пред 100 години во својата статија пишува експлицитно за Македонците како посебна нација, а не како дел од друга балканска нација.

Борбата на „Духовниот воин“ за Македонија Волф Ошлис против фалсификатите дека македонскиот е „вештачки јазик“, „создаден во 1944/1945“! (2)

Еден од најзначајните текстови на германскиот македонист Волф Ошлис е неговата студија „Проблемот на јазикот на Македонците во трудовите на раната германска македонистика“. Во неа тој силно аргументира дека македонскиот јазик не е некаква политичка конструкција, што започнува со некој и нечиј административен акт, туку оти македонскиот народен јазик е основата, врз која во текот на многуте векови наназад во историјата се развива современата македонска писменост.  Во оваа студија за раната германска македонистика Ошлис покажува дека постоеле германски научници, кои експлицитно ги третирале Македонците со нивниот македонски јазик  како посебен етникум и посебен јазик.

Волф Ошлис: Злонамерните соседи му ги оспоруваат идентитетот, јазикот и името на македонскиот народ, заради „апетитите“ да ја присвојат македонската земја! (1)

„Духовниот воин“ за Македонското прашање во Европа и светот проф.д-р Волф Ошлис како врвен германски политиколог, славист, публицист и професор цели пет десетлетија стоеше непоколебливо на браникот на македонската кауза, служејќи како автентичен, меѓународен глас за вистината за Македонија.  Ошлис со германска научна прецизност и своевиден македонски инает непоколебливо и неуморно ја ширеше македонската вистина низ светот. Неговиот политичко-јазичен ангажман за Македонија и Македонците, за Македонското прашање,не беше само длабок академски интерес, туку негова животна мисија, посветена на одбраната на македонскиот идентитет, историја, народ и јазик од сите обиди за нивно негирање.

Телеграмата на Рендел од 25.8.1940 од Софија за Македонците наспроти „немакедонските Бугари“, која ги урива бугарските негирања на македонскиот народ!

„Македонците сè уште се прилично под сенка… тука во Бугарија. Повеќето немакедонски Бугари сметаат дека Македонците донеле повеќе неволји… отколку што биле од корист.  .. Мнозинството од македонското население се стреми кон независна Македонска Република.“ – ќе нагласи британскиот амбасадор во Бугарија Џорџ Рендел во своето писмо, кое го испраќа до британското Министерство за надворешни работи – Форин Офисот на денешен ден, на 25 август 1940 година од Софија.
Сите вести од Колумни

Најнови вести

To top