Колумни

Се согласувам со Филипче – Воопшто не е лошо, напротив битна е перспективата

СДСМ оствари чиста, пефектна победа во Кривогаштани и уште во две општини во првиот круг. Има шанса уште во пар други. Во бастионот Струмица свесно беше жртвувана кралица во ликот на Костадинов

Знам дека многумина се потсмеваат, дел се чудат а одредени дури се и гневни на изјавите на лидерот на СДСМ, Венко Филипче дека резултатите од изборите не се лоши за партијата. Некои побрзаа да прогласат дека заменичката на Филипче, професорката Ана Чупеска пати од делузија, особено откако изјави дека перспективите за изборите можат да бидат различни и дека нејзината перспектива е дека СДСМ победува. Но тоа се главно злобници. Јас генерално се согласувам со Филипче и Чупеска. Не само што не е лошо, дури оди и на добро. Можеби тргнувам од поинакви причини, но главната идеја ни е иста.
Да ги погледнеме фактите. СДСМ оствари чиста, пефектна победа во Кривогаштани и уште во две општини во првиот круг. Има шанса уште во пар други. Во бастионот Струмица свесно беше жртвувана кралица во ликот на Костадинов, ВМРО-ДПМНЕ убедливо победи, но на долг рок, значи во перспектива, работите ќе одат во прилог на СДСМ. Во Скопје, Каја Шукова можеби заврши на четвртото место, но тоа не е нејзина ниту пак вина на партијата. Таа имаше визија за метрополата која граѓаните во својата наивност не ја разбраа и побрзаа да му дадат глас на Орце Ѓорѓиевски. Пакосните мрморат: добро, а што е со Битола, Прилеп, Велес, Охрид, речиси сите скопски општини, што со Штип, Берово и десетици други? Јас велам дека повторно е во прашање недостаток на визија кај битолчани, прилепчани, велешани и да не набројувам. И, како што вели Чупеска, важна е перспективата од која гледате. Сега се случи пораз во педесетина општини, ама во догледна иднина, со правилен пристап и квалитетни политики, сето тоа може да се смени.
Не сум ги прочитал мислите за оваа тема на бардовите од рангот на Зоран Иванов и Тричковски, на ценетиот Џабир или на интелектуалниот гигант Тито Беличанец, ама верувам дека во голема мера се поклопуваат со ова што јас го говороам. А тие знаат што е што, да не се лажеме.
Понатаму, видлив е ентузијазмот на раководството на партијата. Се чувствува нова, силна енергија. Реформите одлично напредуваат, квалитетните кадри како Чупеска и Фани даваат нов, толку потребен инпут. Единствено се прашувам и негодувам зошто не се користат квалитетите на некои докажани ликови од минатото. Што е со Бојан Маричиќ на пример, лик кој може и тоа како да допринесе за идните победи? Или слични на него за кои знаеме дека успешно се интегрираат во таа идеолошка матрица.
Сепак, јас не се мешам во нивните внатрешни политики, ниту пак имам право на такво нешто. Членството треба да реши. Да, тоа членство, (заедно со ентузијастите) сега е значително намалено, за очекувње е дека на следните избори нема да има ниту 100 илјади гласови на конто на СДСМ, но општо е познато дека не е важен квантитетот туку квалитетот. И од таа позиција мора да се гледаат нештата. Перпсктивата е добра, со уште повеќе усилби, може да стане и сјајна. Најважно е раководството да опстои на сегашните политики па колку сакаат овие или оние да негодуваат. Правилната линија е поставена и треба само мудро да се следи. Кон нови победи. Кон европска иднина. За добро на сите. За доброто на Македонија!
Драган Милосављевиќ

Најнови вести од: Колумни

(2) Петре М.Андреевски до македонскиот народ – „пирејот што не може да се уништи“: Да изградиме програма, во која Македонија ќе ни биде заедничка определба на сите нас!

Денес  не само Бугарите, туку и „цивилизираните“ Европејци од Брисел и други политички моќници од Европа  запнале по секоја цена, со ултиматуми, закани и диктати да го менуваат Уставот на Македонија, со сесрдна помош на редица нивни домашни послушници, кои се во функција на туѓи антимакедонски агенди. Делото и сите јавни истапувања на генијалниот книжевен растајнувач на македонската национална судбина Петре М.Андреевски се моќен одговор на сите тие ултиматуми, закани и диктати во името и на македонскиот народ. Денес, на 25 јуни се навршуваат 92  години од раѓањетo на овој волшебник на македонската прозна и поетска реч, едновремено и извишен национален мислител, роден во 1934 година во демирхисарското село Слоештица. Оваа годишнина е можност за навраќање кон неговото книжевно дело, кое претставува исклучителен придонес за развојот и зацврстувањето на македонскиот дух и за одбрана на македонската национална самобитност.

(1) Петре М.Андреевски: Ние, Македонците сами си ја пишуваме историјата со македонската вистина, а не други со лаги, кои нема да ни ја контролираат македонската свест!

„Браќа и сестри, бидете на штрек! Не срамете се од ништо, што е наше. Презирајте ги оние, кои ни го присвојуваат името, но и црквата, јазикот и писмото, што ги позајмиле од нас. Презирајте ги сите оние, што сакаат да ни ја предодредат нашата историска приказна, која се крепи на толку многу гробови. Знајте дека во таа приказна се заложени сите наши државотворни темели и сето свето наследство. Историјата е еден отворен процес кој постојано се допишува. Ние, Македонците, сакаме да ја пишуваме таа историја само со своето македонско писмо и само со својата македонска вистина!“ – има кажано уште во 2003 година генијалниот книжевен растајнувач на македонската национална судбина Петре М.Андреевски во својот „Македонски манифест“. Овие зборови се негово вонвременско послание, но и завештание до сите македонски поколенија да ја бранат својата автентична македонска национална историја од сите оние што ја искривуваат, што ја фалсификуваат и кои сакаат дури и да ја присвојат, како Бугарите со нивните самоизмами за наводната „заедничка историја“ на македонскиот и бугарскиот народ. Денешната 92-ра годишнина од неговото раѓањетo на Андреевски – на 25 јуни 1934 година во демирхисарското село Слоештица – е нова можност за навраќање кон неговото книжевно дело, кое претставува исклучителен придонес за развојот и зацврстувањето на македонскиот дух и за одбрана на македонската национална самобитност.

„Зборникот на Миладиновци“ – „евангелие“ на македонизмот и јазичен чувар на идентитетот на македонскиот народ веќе 165 години

Еден од најзначајните чувари и своевидни пишани споменици на македонскиот национален, јазичен и културен е делото „Зборник на браќата Миладиновци“, кое е објавено на денешен ден, на 24 јуни 1861 година. Тој ден првите примероци од зборникот ја напуштиле печатницата на во Загреб и им биле испорачани на претплатниците. Во овој Зборник на 538 страници на голем формат се објавени вкупно 660 песни, од кои 584 македонски и 76 бугарски. Покрај 584-те македонски песник, зборникот има и 14 детски игри, неколку народни обичаи од разни места во Македонија, 8 верувања, 16 преданија, извесен број лични имиња, 50 пословици и 104 гатанки. Македонските песни се поделени во групи: самовилски, други стари, црковни, јуначки, жаловни, смешни, љубовни, свадбени, лазарски, жетварски, песни за Водици, за Ѓурѓовден… Сите тие песни потекнуваат од разни краишта на Македонија (Струга, Охрид, Битола, Прилеп, Велес, Дебар, Кукуш, Костур и др.). Овој монументален зборник со своето богатство од песни и традиции е еден од основните и најважни темели на македонското народно творештво. Тој претставува капитално и епохално дело за македонскиот народ. М. Цепенков го чувал дома и го нарекувал „второ вангелие“. Кажано со речникот на Цепенков, „Зборникот на Миладиновци“ е и своевидно „евангелие на македонизмот и на македонскиот идентитет! Оттука и браќата Миладиновци се дел од основните столбови, врз кои се потпираат културното наследство и македонскиот јазик.

To top