Колумни

Професорката да ви каже: Зошто Македонија ги поддржа САД за Венецуела

Ние сме си уште во филмот на демек “неврзаните”, на митот за моќната ЈУ која сите ги вртела на мал прст

Коментари и реторички прашања: Е зошто сме се “истрчале” да ја поддржиме САД за Венецуела, уште повеќе, оти други држави вака-така, ич муабет за Кина и Русија? Кој е нашиот интерес во тоа? Нели се така загрозени други “послаби држави”? Ма, еве, следно, ќе го “присвојат” и Гренланд.

 

За тоа и за неколку други работи, мои контракоментари :

 

Може да и се случи само на земја чиј грозен режим е спонзор на нарко-картели, кои се цели крими-војски, многу повеќе од мафии, мислам дека се нема престава. Тие роварат по САД и внесуваат дрога од која потоа умираат стотици илјадници амер.граѓани годишно, па вршат шверц и со луѓе за нелегална имиграција, сосе и како мулиња за дрога, за проституција, сосе и детска/педофилска и сл.

 

Друг бизнис им е и нелегално внесување оружје за крими активности во САД. Јасно, и ова со низа разорни последици по земјата, тероризираат по гранични градови и населби, а сеʼ повеќе по цели делови од градови и население повнатре во САД, пукаат, убиваат, сечат прсти и други делови од тело, ма глави и трудни женски стомаци, ако не се соработува со нив или ако се соработува со власта, пресметки со и меѓу дилери, што сеʼ не.

 

И како да е тоа малку, режимот дозволува тренинг-кампови за терор-организации спонзорирани од држави чија официјална политика е “Маг бар Америка” ( “Смрт на Америка”) – Иран, значи, тренинг-кампови на спозорушите на Иран, првенствено, Хезболах, но и Хамас, а дел од тие потоа се обидуваат да влезат во САД со истите шверц врски и да градат терор-мрежа, да вршат терористички напади и да креираат низа други безбедносно смртоносни закани (организирање други такви ќелии, индоктринација, регрутација).

Еве, најавија судење, сеʼ ќе им извадат.

 

Оти се “послаба земја” ок е сето тоа да прави? Оти тоа го прави врз “посилна земја”, па уште на САД , а не врз Кина, Русија, па досега мераци и сеири, а сите знаат, а некои и буцкаат и помагаат? Не треба многу да нагаѓаме што они би направиле, далеку повеќе од едно вакво ин-аут, а и има слични примери за како Русија и Кина се справуваат.

 

А очекувано е Русија и Кина вака да глумат “загрижени”, режимот на Венецуела им е пајташ за ослабување на САД, за роварење по западна хемисфера, за пристап и контрола на нафтените ресурси и понудата/побарувачката/цените. Секако не за доброто на еврозападното граѓанство, каде, за дезориентираните, и ние припаѓаме.

 

По памет на некои од овие други геополитички актери, зошто, на пример, Венецуела да произведува повеќе (тоа “социјалистичкиот режим” им ги има урнисано капацитетите по национализацијата) и тоа да биде мотор за благосостојбата на економиите на сета западна хемисфера, но и пошироко, кога можат тие да бидат позависни од руски и арапски извори, вклучително и Европа, со сеʼ што тоа подразбира ( иако, Русија, кај и да е, ќе мора да се прибере кон геополитичкиот запад), а и зошто Кина да не може да се понуди “да помогне” и да си се инсталира? Си знаат они убаво што е добро за нив, работата е дали ние си знаеме за нас?

 

Уште повеќе, затоа што не нашле , па зашле, како вели нашата народна мудрост. Ние сите по Европа сме си налегнати на тоа дека сите други по светот, па уште (наводно) “послаби”, се добри актери, кои го берат и нашето гајле и добро, а не само своето, а и дека многу од работите што ги земаме здраво за готово, сосе и редовните ни удопства, ма, ич не се во директна зависност од тоа што го обезбедува САД во големата слика и баш поради, метафорички кажано, заветрината на крилјата на американскиот орел.

 

Европјаните/евро елитите, за жал, ич да не се мерило за ова, они се однесуваат како “секој ден да е празник”, ма “годишен одмор од историјата”, а и експерти само да попуваат, а веќе сериозно не си ги вршат основните државни функции за заштита и благосостојба на сопственото граѓанство, што ич не оди на добро (има и во САД тоа, но, засебна приказна). Меѓу другото, затоа и победи Трамп и има сеʼ повеќе таков растечки политички ефект и за во Европа. Всушност, и Европа треба пронто да се прешалта и да почне подрастично за такви шверц- канали кои го разоруваат нашиот европски дом одвнатре, секој ден сеʼ повеќе. Соочување ќе има со таквите проблеми , прашањето е со каква драстичност и цена ќе биде, ако и натаму се става на игнор. Патемно, за тоа и ние тука треба дебело да му ја мислиме, нашата земја е канал и логистика на такви групации, дури си ги имаме такви браќа и сестри, сосе инфилтрирани и во државните структури, за ептен онака одвнатре да работат за антиевро и антизападни интереси, а во корист на други геополитички актери, некои не само конкурентски за превласт во светски размери, туку за наше цивилизациско уништување, ма за, аш, скрос да не снема.

А што прават Европјаните? Ај ќе глумиме лудило со нови Шенген-бирократии, па мигрантски центри од шупло во празно и други проекции на сеопшта слабост, небаре, животно кое крвари, а се знае како е со (тие по) “законот на џунглата” ако им сигнализираш слабост. Ама, ние си проживеавме на грбот на жртвите и кумулираното творештво на генерациите пред нас, ќе си позираме сите “мис на светот”, за сеʼ тоа другото нека му ја мислат децата, внукот, внуката…

 

И нека не се глуми лудило за нафтата, ни под точка разно не смее да се дозволи таков ресурс на западната хемисфера да биде под туѓа капа, а не на самиот Запад, па уште во услови кога си во позиција на над/моќ да браниш. Да биде поголемо полноглавството, САД си имаат домашни извори и резерви колку сакаш, ако мора сеʼ да се активира, ако дојде дотаму чеканот-наковалната, повеќе е за економијата и благосостојба на целината на геополитичкиот Запад, сосе и за Европа, за европските економии, компании, социјални држави и граѓанство.

 

И, не, не сме ние “како другите”, нашата насушна живеачка и добросостојба, ма самото постоење на државата, е во директна зависност од добрата живеачка и благосостојба на САД. Како се вели, не дај боже, ним да им се затемни и малку, нас тука каков мрак ќе не покрие. Тоа е алфа и омега на нашиот егзистенцијален интерес. Секоја друга алтернатива е само од лошо-полошо за нас, без оглед што некои сакаат да не намамат на друго, како полесен плен за нив.

И треба да сфатиме, овој меѓународно-правен поредок е инсталиран од САД и пост-ВСВ ефектуира значителен мир и просперитет, како никогаш претходно во историјата. Но, тоа не значи дека на сите во светот им е по кејф или дека се пронаоѓаат во вредностите врз кои е заснован или дека го почитуваат, тоа ние сме само во тој филм. Напротив, речиси две третини од планетата баш ги “заболе”, ма и туѓи им се, а некои би сакале да биде светот по нивни вредности и правни поредоци. Кина сигурно би построила по свое, а за т.н муслимански свет не постои друг повисок правен поредок од шеријатот, а овој “инфиделскиот” на Америте е за присуство и рушење однатре, тоа му е “слабоста”, зошто да не ја експлоатираат максимално за субверзија? Секако, по нивни математики, сеʼ додека Амери се тоа што се, ќе мора да го “трпат” еврозападот како водечки, со истовремено “вредно работење” да го срушат, што, патем, не се прави воено, најмалку така, оти , нели, воено е силен таргетираниот за жртва, туку на сите други можни начини, дел имплицирани и тука.

 

Да не заборавам, некои спомнуваат Гренланд во коментари, ма Трамп ќе го присвојувал, сето по иста матрица на мозгање. Тие што пишуваат тоа, дали знаат дека САД и сега имаат воена база таму и дека токму таа го “грее” Гренланд за Данците и за народот таму? Зошто не се сфаќа од прва дека Данска, како мала земја и далеку од таму, не го може тоа? Данците сами тоа го сфаќаат, затоа и амер.база таму. Тоа го сфаќаат и во Исланд (немаат свои вооружени сили, туку амер база во Кефлавик, членство во НАТО, ај да ве видам сега), да не ги редам сите други по свет, неспоредливо во подобра позиција од нас, сеʼ даваат Амери да им бидат сместени, сосе и со воена база, ма богати држави, а држави-протекторати.

Ама ние сме си уште во филмот на демек “неврзаните”, ма митот за моќната ЈУ која сите ги вртела на мал прст и по инерција не можеме да намалиме на умислени суверенистички его -себепроекции, далеку од што ни е силата, која, патемно, треба да ја чуваме за таму и тоа што се брои, сосе и инфлаторно со прикачување за единствените кои докажано и во континуитет не бројат за живи низ цела нивна и наша историја и кои, за наша среќна ѕвезда, имаат суверен мускул без конкуренција на планетата.

Налет што и тоа тогашното-ЈУ неразбрано како треба во таквиот историски контекст. Индија (Нехру) и Египет ( Насер), а и сите тогашни “неврзани” пајташи, ич не си биле “врзани” со други, комонвелти, протекторати, за свој интерес и безбедност, секако, за чии други? Ма на некои дури и сега им е топ да си бидат само со статус на територии (државноста подразбира и многу обврски), па кондоминиуми на држави, итн. Да не ни го бере гајлето некој друг по светот, како меѓународно право ( а сега секој “знае” тоа и “што пишувало во него”, ма и што надлежности имал Совет за безбедност врз државите, ма умислено за рамно на “држава над државите”, па уште и без абер кои сеʼ држави може да станат членки во него и кој-колку импут има во ООН -системот за да го биде воопшто, оф леле, каде со таков елементарен босотилок за преживување во светот) или како европско право, па уште за прашања на постоење на држави, нивен суверенитет, мир, безбедност, па сеʼ другото по ред? Ни од свое искуство ич не учиме.

 

Нејсе, “Трамп ќе го присвојувал Гренланд”, ама онака случајно игнор на контекстот на корзо на руски и кинески воени подморници и бродови. Што бараат таму? Оти се менува техниката и технологијата, а и климата, па му согледуваат потенцијал? И по памет на некои, Гренланд , исто во западна хемисфера, да се остави да биде за нечиј туѓ плен? Така нека си мислат тие што се граѓани на Кина и други, тие што се евро, белким треба за себе прво? Или, премногу индоктринирани за обратното, прво за “цел свет” и “другите”, па после за нас? Што убаво од нас, а другите така исто тераат? Ако следите, ни се фура дури и дека треба сите други да ги плачеме, дури и тие што апла зло ни мислат и планираат, само не себеси и своите. Ако лошо или трагедија неʼ задеси нас по Европа и Запад, одма имаш прозивки и мерења, кој колку сме жалеле, а најмалку сме требале за по наш двор да жалиме, па миц по миц, тоа да си го прифаќаме како нормално, со ќутенка, без отпор и заштита, ма и на игнор, сосе и за најдушмански напади и од најнепријателски актери, дома ни упаднати, а некои дури и туку-така пуштени да влезат.

 

Хипотетички, ако бидат нападнати, во најширока смисла, од кого Гренланд и Данска ќе бараат помош?

Да не беа САД таму, кој ќе се инсталира таму? За ресурси, навигации за авио и поморски сообраќај, метеорологија, итн. ? Ама, некои изгледа си мислат, сеʼ тоа самовилите, ние само отвори апликација на телефон, влези во самопослуга од пиле млеко и икс други работи за кои друг свет е подготвен да те “заколе” (сосе и без наводници!) за да ти го земе, да му се може. Ма, колку покомотно, толку помрзлива памет, поарогантно во наивноста на (демек) “посилниот” и “привилигираниот”, психички на ретардација на детска психологија за како е по светот.

 

Кумулативно, ептен змозгано, ма ок е тоа што режимот на Венецуела и други го повредуваат суверенитетот на САД, на Европа, ама, скраја, ако они реагираат и превземат нешто контра тоа, самоодбрана , самопомош , реторзија, итн. Е, ај погодете, што го движи тој порив, па какви мотиви, агенди, политики и идеологии? Уште поважно, што вам ви намерачуваат во сето тоа и кои ќе бидат последиците по вас од сето тоа, од државност и државно-правни режими под кои сакаат да ве врамат, под какви идеолошки и (гео)политички матрици, па сеʼ другото натаму? Не е и дека многу го кријат тоа, напротив, се кажува како целна агенда, само да “падне” тоа “сатаната Америка”, вие тука ќе им бидете прошетка низ парк.

 

Конечно, уште нешто за фамата со ресурсите што се шири. Не е само да ги имаш. Треба да знаеш дека ги имаш, еее, колку знаење, техника и технологија само за тоа треба. Сега нешто, нели, “сите знаат” какви резерви нафта имала Венецуела . Е како знаат, од кој сето тоа, како и од кого се дошло до тоа фамозно знаење? Па откога ќе узнаеш и лоцираш, ти треба уште бајаги друго знаење, техника, технологија и ресурси за сето тоа да почне да има било каква употребна вредност. Се има ли појма што сеʼ тоа подразбира, што сеʼ ти треба?

Може некој треба да седне и да проучи и како Венецуела со толку ресурси има толку сиромашен народ и најголем удел во светската популација на бегалци, чинам, 9 милиони, ефективно, третина од граѓанството? Што им се случило и на тие капацитети што некој друг им ги изградил, откога ги превзел режимот? На толку “пливање во нафта”, како тоа режимот се доведува во ситуација да стане нарко- држава, да шверцува нелегална имиграција во сите форми, сосе и најкрими, и да си дава златна земја на вересија кај режими, ни помалку ни повеќе, како на тој на Иран, како и на терор-групи како Хезболах (всушност, терор-армија, покапацитетна од многу евро армии, а и цела политичка структура) и Хамас?

 

Фејсбук статус на професорката Каролина Ристова Астеруд

Најнови вести од: Колумни

Како некои Македонци говорат „маканглиски јазик“ и се откажуваат од духот на прадедовците и „единствената целосна татковина“!

Кога мало дете од 4 години – роден говорител на македонски јазик ќе каже „мало шипче“, наместо „мала овчичка“ (од англиски „sheep“ – овца), кога на родителите ќе им возврати со „уат?!“, наместо „што?!“, кога и зборовите за боите од англискиот јазик „грин“ („зелено“), „јелоу“ („жолто“) „ред“ („црвено“) ќе му излегуваат од устата попрво одошто соодветните македонски зборови  – примери што ги има чуено авторот на овие редови во говорната пракса во Македонија во последно време – тогаш на денешниов 5 мај, Денот на македонскиот јазик, најотворено и најискрено на себеси како македонски народ мора да си го поставиме прашањето: дали не само децата, туку и ние повозрасните започнуваме да говориме еден вид „маканглиски јазик“? А кога ќе го придодадеме кон претходните примери, кои ги има бездруго и многу повеќе, уште и фактот дека на детските родендени во Македонија многу повеќе се пее и се слуша „хепи брд ту ју, мај диар…“, одошто „среќен ти роденден, мое драго…), тогаш се отвора на овој празничен ден и второто длабоко вознемирувачко и алармантно прашање: кај ни оди нашиот мајчин македонски јазик, што се случува со него?!

Утврдувањето на македонската азбука на 3 мај 1945 – чин од немерливо значење за „бетонирањето“ на идентитетот и јазикот на македонскиот народ во светот

На денешен ден, на  3 мај 1945 година се случи еден од вајважните моменти во поновата политичко-национална и културно-јазична историја на македонскиот народ, со немерливо значење за затврдувањето на македонскиот јазик и идентитет на македонскиот народ во Балканот, во Европа и светот. Народната влада на Федеративна Македонија донесе решение за утврдување на македонската азбука која има 31 буква. Министерскиот совет на НР Македонија, по повеќемесечната работа на неколку комисии, врз основа на Резолуцијата на последната Комисија за јазик и правопис при Министерството за народна просвета, ја усвои македонската азбука, заснована врз фонетскиот принцип. Фонетскиот принцип значи дека за секој одделен глас во јазикот има буква во азбуката. На 5 мај азбуката се официјализира со Решение на Народната влада на Федерална Република Македонија. По два месеца  Министерството за просвета го озакони првиот правопис на македонскиот јазик.

Трифун Хаџијанев, прекалениот деец за македонската кауза и организатор на работнички штрајкови во Воденско, стрелан од германските окупатори на 1 мај 1944

На денешен ден, на 1 мај во 1944 година е убиен прекалениот деец за македонската национална кауза и револуционер Трифун Хаџијанев од страна на германските окупаторски власти во злогласниот затвор „Хајдари“ во близина на Атина. Заедно со група од 200 македонски и грчки антифашисти Хаџијанев е стрелан во знак на одмазда за убиството на еден германски генерал од страна на грчките сили на отпорот. Има силна симболика во фактот што македонскиот патриот-антифашист  Хаџијанев бил ликвидиран случајно токму на 1 мај, на меѓународниот Ден на трудот, посветен на борбата за зачувување и унапредување на правата на работниците: тој бил борец не само за националната, туку и за социјалната слобода и социјалните права на македонскиот народ во Воденско, во Егејска Македонија, денес во Грција. Во дваесеттите и 30-тите години од минатиот век Трифун Хаџи Јанев како синдикален функционер бил организатор и водач на повеќе работнички штрајкови во Воден. Денешната 82-ра годишнина од неговата смрт е соодветен повод за чествување и навраќање на животот и револуционерната дејност на овој македонски патриот и борец за слободата и идентитетот на македонскиот народ во Егејскиот дел на Македонија, денес во Грција.

Шатев: Солунските атентатори се највишата пројава на човечкиот индивидуализам, што ги крои судбината и цврстината на наредните македонски поколенија!

Под мотото „Чествување за бесмртните“ Општина Велес денеска ја одбележа 123 годишнината од Солунските атентати и саможртвата на гемиџиите за Македонија. Со серијата бомбашки напади, изведени од 28 април до 1 мај 1903 година во Солун, младите интелектуалци, повеќемината велешани, сакаа да ѝ го свртат вниманието на Европа кон Македонија, поробена од Турците. Павел Шатев, единствениот преживеан од сите нив, во своите „Спомени“ ќе запише: „Таму, во урнатините на македонската столица Солун, Гемиџиите сакаа да ги збришат и своето месо и своите имиња, оставајќи ги да живеат над нивните останки македонскиот дух за слобода и благосостојба и копнежите за светли дни… Солунските атентатори се највишата пројава на човечкиот индивидуализам, којшто ја крои судбината, но и цврстината на наредните македонски поколенија“.

„Географијата на економското, животното и политичкото незадоволство“ создава голем отпор кон проширувањето на ЕУ и е закана за нејзиното постоење!

ЕУ се обидува да го унапреди проширувањето како „геополитички императив“, мотивирана главно од желбата да ја прими Украина во своите редови по секоја цена и затоа му дава на проширувањето третман на „геополитичка неопходност“. Но ЕУ се соочува со длабок внатрешен отпор кон проширувањето, поттикнат од „географијата на незадоволство“ во постојните земји-членки. Експертите истакнуваат дека европските региони, што доживуваат долгорочен индустриски пад, висока невработеност, низок квалитет на јавните услуги и на здравството и јавниот транспорт, се главните носители на евроскептицизмот и противници на европската интеграција. Тие европски региони искажуваат негативно расположение против „далечните елити во Брисел“, но и и против приемот на нови држави во ЕУ. Според експертите, „географијата на незадоволство“ многу ги отежнува плановите за проширувањето на ЕУ со Украина, Молдавија и од Западниот Балкан, меѓу кои и Македонија. Taa „географија на економско незадоволство“ веќе се претвора и во масовна „географија на животно и политичко незадоволство“ низ целата Европска унија и европскиот континент.

Егејска Македонија меѓу „неважните места“ во Грција и чувство на „етничка исклученост“ кај Македонците од грчките економски политики

Концептот на „географијата на економско незадоволство“ на д-р Андрес Родригез-Позе, професор по економска географија во Лондонската школа за економија и политички науки, надополнет од други експерти и со „географија на политичко незадоволство“, во овие месеци од 2026 година е јасно видлив во редица региони и градови во Грција. Во оваа држава има зголемени територијални нееднаквости на регионите во нивниот економски развој. Кажано со терминологијата на Позе, во Грција тоа се „места кои не се важни“, „заборавени од далечните елити“ и упаднати во „развојна стапица“, што означува оневозможеност на развојот за односните региони.. Народски кажано, ваквите во значителна, или во голема мера „забаталени места“ се наоѓаат во северниот дел на Грција, во нејзините периферни, пригранични административно – управни региони Западна Македонија, Централна Македонија и Источна Македонија и Тракија. Станува збор за градовите и селата во регионите на: Лерин (Флорина), Костур (Касторија) Воден (Едеса), Кукуш (Килкис), Сер (Серес), Пазар (Јаница), Саботско (Аридеа) и Драма (Драма). Дали е „случајно“, или не е, тоа што овие „неважни места“ се, поправо, Егејскиот дел на некогашната етногеографска Македонија, но и тоа што, во нив, покрај други, живее и македонско население во поголема, или помала мера?!

На собирот во Милано европските десничари ја нарекоа ЕК „Марсовци од ЕУ“ и порачаа: Ќе им ја суспендираме политиката на погрешен курс и приоритети!

„Европската комисија и Меѓународниот монетарен фонд се раководени од Марсовци и тие се злонамерна двојка, но ние ќе ги симнеме назад долу, на планетата Земја!“ – остро порача од собирот во Милано изминатата сабота Матео Салвини, лидерот на италијанската десничарско-суверенистичка партија Лига, кој е и вицепремиер и министер за инфраструктура во актуелната италијанска влада. На овој собир на европските суверенисти Салвини го кажа ова како негова реакција кон препораките за штедење на енергијата во семејствата во Европа, означувајќи ги функционерите од Европската комисија и од Меѓународниот монетарен фонд како „луѓе, кои не се во допир со европската реалност“.

Ацо Шопов и неговиот тестаментален „завет кон татковината Македонија и слободата како многу поголеми од сопствениот живот“

Денеска, на 20 април, 2026 година се навршуваат 44 години од смртта на Ацо Шопов, на великиот поет на македонските борби и страданија, на македонските стремежи и идеали. Ова е нова пригода за осврнување, но и за соодветно чествување на неговата личност и неговото творештво како еден од основоположниците на современата македонска поезија и воопшто на современата македонска книжевност. „Од дамни дамнини расте ова дрво на сува рида без вода … но во него шуркаат сите живи сокови на светот. … Ветришта диви го сардисуваат и сеништа темни, … суши змијарници му ги смукаат корењата земни, но тоа од пркос зазеленува и расте … дрвото опстојува и останува.“ – напишал Шопов во 1980 година во својата последна песна и истоимена стихозбирка „Дрво на животот“, кое поетски го симболизира со Македонија. Во оваа бележита песна тој му оставил моќно тестаментално завештание на својот македонски народ, кое бездруго уште посилно одекнува денес: во овие мигови кога од сите страни многумина од петни сили се устремиле да ја урнисаат Македонија во бездната на непостоењето, Македонците треба да ги зачуваат „корените на македонското дрво на животот“. Дека треба да ја зачуваат и да ја извишат својата татковина на врвот на планината на постоењето, каде што опстојува дрвото на нејзиниот живот, со своите корења, длабоко проникнати во сите векови и епохи на постоењето низ историјата!

To top