Пишува: Свето Тоевски
Во суверенистичкиот европски контекст, кој е во растечки подем, целосно се вклопува и позицијата на претседателката на Република Македонија Гордана Сиљановска-Давкова, која деновиве преку интервјуто за Македонската информативна агенција – МИА практично, ја исклучи можноста за промена на највисокиот правно-политички акт на Македонија, како предуслов за отворање на преговорите со ЕУ. Во момент кога уставните измени ѝ се наложуваат во уште поагресивна форма на Македонија нејзината претседателка Сиљановска-Давкова им упати директна порака и на Брисел и на Софија дека македонската држава треба да се подготвува за ЕУ преку реформи и примена на Копенхагенските критериуми, а не нејзината евроинтеграција да се сведува само на постојано отворање историски и идентитетски теми на барање на Бугарија.
„Некој друг сега има забелешка на нешто, што е само наше – историја, идентитет. Не можеме ние да ревидираме историја на барање на некој друг, таа е дел од нашиот идентитет. Како тоа ќе ја усогласуваме ние историјата? Секој народ има право на своја историја. Штом ќе се спомене евроинтеграција, приказната веднаш почнува со уставните измени и со протоколите. Пазете, уставни измени за почеток на преговори. Такво нешто немало. Не можеме ние со записник, или со протокол да менуваме амандмански Устав.“ – беше кристално јасна и категорична Сиљановска-Давкова. Поправо, таа им даде и однапред одговор на пратениците во Европскиот парламент и нивната резолуција за градењето „заедничка историја“ на Македонија со Бугарија.
Премиерот Христијан Мицкоски до крај ја „бетонира“ македонската позиција, нагласувајќи: „Нема пазарење со македонскиот идентитет, ниту преговори за него и јазикот, тоа е нашата клучна црвена линија! Доста беше!“
Францускиот писател-нобеловец и моралната совест на Франција Анатол Франс ја означи уште во 1903 година каузата на Македонците како кауза на европската цивилизација, која денес Софија и ЕУ се обидуваат да ја престорат како бугарска кауза, сосе историјата, јазикот и идентитетот. Затоа, во широкиот европски контекст, во кој се гради новата политичка суверенистичка Европа, Македонија мора да започне многу поенергично самата да ја брани македонската кауза со европски белези, во европскиот суверенистички контекст да го бара својот натамошен опстој и пат како држава и да ги штити државно-национални интереси на македонскиот народ и на сите други нејзини граѓани без оглед на етничка, политичка и секаква друга припадност.
Македонија, која како држава-кандидатка за влез во ЕУ, се соочува со идентитетско-историски притисоци и директни закани од прекројување на македонската историја, мора да започне многу позасилено да се поврзува со новите суверенистички и политички струења во клучните ЕУ-држави, бидејќи новата реалност на европскиот континент налага паралелна дипломатија за заштита на државниот суверенитет и националната и идентитетско-јазична самобитност. Спроведувањето на техничката и реформската агенда од Копенхагенските критериуми останува задолжително, но експертите од областа на геополитиката и евроинтеграциите сè почесто нагласуваат дека слепото потпирање само на Брисел не е доволно кога се загрозени јазикот, историјата и идентитетот.
(продолжува)
(Авторот изнесува во оваа колумна согледувања од сопствена политиколошка анализа, кои не одразуваат ставови на ниедна партија во Република Македонија, ниту на редакцијата на порталот „Експрес“)
(„Нова Македонија“