Колумни

Штепан до Македонците: Бугарите говорат македонски јазик, а не бугарски, сакаат да ви го украдат и идентитетот, а зад „играта ‘влегување во ЕУ“ се крие Голема Бугарија! (3)

Сегашните агресивни обиди да се вметнат „државотворните Бугари“ во највисокиот правно-политички акт на македонската држава се нова сериозна индикација дека бугарскиот народ можеби сѐ уште нема свој целосно искристализиран национален идентитет, бидејќи ферментацијата, созревањето на слоевите на националниот идентитет трае многу векови. Согледувајќи ја оваа „идентитетска дупка“,  германскиот дипломат и историчар Ханс Лотар Штепан, потпирајќи се на многубројните свои истражувања на дипломатските архиви на германското министерство за надворешни работи  и на други историски факти, ќе нагласи дури во категорична форма дека бугарскиот јазик е поправо македонски јазик, а оти Бугарите се обидуваат да им го украдат на Македонците македонскиот идентитет. Штепан предупредува дека Бугарија ги крие овие свои стремежи, како што нагласува зад „играта наречена влегување во ЕУ“!

4 минути за читање

Пишува: Свето Тоевски

Софија сака со Македонците да ги „пополни“ и своите катастрофални „демографски дупки“ преку проектот „Бугари во устав“?!

Бугарија бележи еден од најдраматичните падови на бројот на жители во Европа и е апсолутен рекордер по загуба на население на Балканот, како во поглед на вкупниот број, така и според процентот. Од падот на комунизмот во 1989 година земјата има изгубено над 2 милиони жители. Според официјалниот попис на населението од 2021 година, Бугарија има 6,5 милиони жители, што е пад од речиси 850 илјади лица само за една деценија, поради масовната емиграција (потрага по подобар економски стандард во другите ЕУ земји) и високата стапка на смртност во однос на наталитетот. А сега бугарските политичари најотворено бројат колку има, пак, „Бугари“ во Македонија, за да ги пополнат со нив веројатно и своите катастрофални „демографски дупки“! Но, ако ако им се дозволи да успеат во таа намера преку проектот „Бугари во устав“…

Ханс Лотар Штепан: Денес јазикот на Бугарите се нарекува „бугарски јазик“, само затоа што некако успеаја нивната земја да ја наречат Бугарија, а нивниот јазик „бугарски“, тие говорат македонски јазик!

Германскиот дипломат и историчар Ханс Лотар Штепан, авторот на прочуената историографска студија за македонското прашање и идентитетот на Македонците „Македонскиот јазол“, во едно интервју за македонската телевизија, потпирајќи се на мноубројните свои истражувања на дипломатските архиви на германското министерство за надворешни работи  и на други историски факти, ќе нагласи дури во категорична форма дека бугарскиот јазик е поправо македонски јазик, а оти Бугарите се обидуваат да им го украдат на Македонците македонскиот идентитет, криејќи ги овие свои стремежи, како што предупредува, зад „играта наречена влегување во ЕУ“!

Директно обраќајќи им се на Македонците преку тоа вонвременско интервју Штепан ќе каже и ќе предупреди: „Вие ќе опстоите и без членство во ЕУ. Но, ако влезете и ако се откажете од своето име и им кажете на Бугарите ‘Да, ние сме Бугари!’“, тогаш тоа ќе претставува анахронизам. Бугарите се населиле на Балканот после вас. Тие беа асимилирани од Словените и го прифатија словенскиот јазик. Тие го зборуваат вашиот јазик, а не вие нивниот! Денес нивниот јазик се нарекува ‘бугарски јазик’, само затоа што некако успеаја нивната земја да ја наречат Бугарија, а нивниот јазик ‘бугарски’! А сега сметаат дека треба да се преправаат оти Македонија е Бугарија. Тоа е анахронизам, тоа е игра! Тоа се нивните сништа за Голема Бугарија! Тие треба да се откажат од идејата да станат ‘големи’ и да се задоволат со тоа што го имаат, а не да обвинуваат и да малтретираат други луѓе и да се обидуваат да им ги украдат правата! Тие сакаат да во го украдат идентитетот, но вие не смеете да се предадете“!

Во изготвувањето на овој серијал на колумни авторот со посебна намера има користено само европски експерти и делумно бугарски, а ниеден македонски експерт, стремејќи се да се спречи и помисла дека целта е да се изнесува „говор на омраза кон Бугарија и Бугарите“. Сосема спротивно на тоа: изнесен е само објективниот јазик на науката, со пренесување на автентичните научни согледувања на цитираните доктори на науки, кои се и универзитетски професори во угледни европски универзитети и научно-истражувачки институции. Сите наведени научни истражувања од меѓународните истражувања и научници немаат никаква цел да предизвикаат негативен поглед кон Бугарите, ниту да го негираат нивното денешно постоење. Тие се денес засебен народ со свој бугарски идентитет и јазик, и покрај поврзаноста со неговиот етнојазичен оригинал – Македонците и македонскиот јазик. Целта е да се посочи дека е бесмислено чие било негирање или омаловажување, било на сметка на едниот, било на сметка на другиот народ. Иднината на Балканот треба да се гради со многу поголема упатеност на народите меѓу себе, врз нивното заемно признавање, почитување и соработка, врз принципите на вистинското и заемно корисно добрососедство. Не може да има и ниту ќе има иднина на Балканот со одрекување на постоењето на македонскиот народ, на македонскиот јазик, историја и култура.

(крај)

(Авторот изнесува во колумната согледувања од своја научно заснована политичко-историска анализа, која не одразува ставови на ниедна политичка партија во Република Македонија, ниту на редакцијата на порталот „Експрес“)

 

 

 

Поврзани теми:

топ|Ханс Лотар Штепан|Бугари Бугарија|кражба на македонски идентитет|„игра наречена влегување во ЕУ“

Најнови вести од: Колумни

(2) Петре М.Андреевски до македонскиот народ – „пирејот што не може да се уништи“: Да изградиме програма, во која Македонија ќе ни биде заедничка определба на сите нас!

Денес  не само Бугарите, туку и „цивилизираните“ Европејци од Брисел и други политички моќници од Европа  запнале по секоја цена, со ултиматуми, закани и диктати да го менуваат Уставот на Македонија, со сесрдна помош на редица нивни домашни послушници, кои се во функција на туѓи антимакедонски агенди. Делото и сите јавни истапувања на генијалниот книжевен растајнувач на македонската национална судбина Петре М.Андреевски се моќен одговор на сите тие ултиматуми, закани и диктати во името и на македонскиот народ. Денес, на 25 јуни се навршуваат 92  години од раѓањетo на овој волшебник на македонската прозна и поетска реч, едновремено и извишен национален мислител, роден во 1934 година во демирхисарското село Слоештица. Оваа годишнина е можност за навраќање кон неговото книжевно дело, кое претставува исклучителен придонес за развојот и зацврстувањето на македонскиот дух и за одбрана на македонската национална самобитност.

(1) Петре М.Андреевски: Ние, Македонците сами си ја пишуваме историјата со македонската вистина, а не други со лаги, кои нема да ни ја контролираат македонската свест!

„Браќа и сестри, бидете на штрек! Не срамете се од ништо, што е наше. Презирајте ги оние, кои ни го присвојуваат името, но и црквата, јазикот и писмото, што ги позајмиле од нас. Презирајте ги сите оние, што сакаат да ни ја предодредат нашата историска приказна, која се крепи на толку многу гробови. Знајте дека во таа приказна се заложени сите наши државотворни темели и сето свето наследство. Историјата е еден отворен процес кој постојано се допишува. Ние, Македонците, сакаме да ја пишуваме таа историја само со своето македонско писмо и само со својата македонска вистина!“ – има кажано уште во 2003 година генијалниот книжевен растајнувач на македонската национална судбина Петре М.Андреевски во својот „Македонски манифест“. Овие зборови се негово вонвременско послание, но и завештание до сите македонски поколенија да ја бранат својата автентична македонска национална историја од сите оние што ја искривуваат, што ја фалсификуваат и кои сакаат дури и да ја присвојат, како Бугарите со нивните самоизмами за наводната „заедничка историја“ на македонскиот и бугарскиот народ. Денешната 92-ра годишнина од неговото раѓањетo на Андреевски – на 25 јуни 1934 година во демирхисарското село Слоештица – е нова можност за навраќање кон неговото книжевно дело, кое претставува исклучителен придонес за развојот и зацврстувањето на македонскиот дух и за одбрана на македонската национална самобитност.

„Зборникот на Миладиновци“ – „евангелие“ на македонизмот и јазичен чувар на идентитетот на македонскиот народ веќе 165 години

Еден од најзначајните чувари и своевидни пишани споменици на македонскиот национален, јазичен и културен е делото „Зборник на браќата Миладиновци“, кое е објавено на денешен ден, на 24 јуни 1861 година. Тој ден првите примероци од зборникот ја напуштиле печатницата на во Загреб и им биле испорачани на претплатниците. Во овој Зборник на 538 страници на голем формат се објавени вкупно 660 песни, од кои 584 македонски и 76 бугарски. Покрај 584-те македонски песник, зборникот има и 14 детски игри, неколку народни обичаи од разни места во Македонија, 8 верувања, 16 преданија, извесен број лични имиња, 50 пословици и 104 гатанки. Македонските песни се поделени во групи: самовилски, други стари, црковни, јуначки, жаловни, смешни, љубовни, свадбени, лазарски, жетварски, песни за Водици, за Ѓурѓовден… Сите тие песни потекнуваат од разни краишта на Македонија (Струга, Охрид, Битола, Прилеп, Велес, Дебар, Кукуш, Костур и др.). Овој монументален зборник со своето богатство од песни и традиции е еден од основните и најважни темели на македонското народно творештво. Тој претставува капитално и епохално дело за македонскиот народ. М. Цепенков го чувал дома и го нарекувал „второ вангелие“. Кажано со речникот на Цепенков, „Зборникот на Миладиновци“ е и своевидно „евангелие на македонизмот и на македонскиот идентитет! Оттука и браќата Миладиновци се дел од основните столбови, врз кои се потпираат културното наследство и македонскиот јазик.

Нобеловецот Анатол Франс уште во 1903 кажа дека „каузата на Македонците е кауза на европската цивилизација“, која сега Софија сака да ја претвори во бугарска кауза! (3)

„Каузата на Македонците е кауза на европската цивилизација! Оставајќи еден народ да биде колен, Европа извршува морално самоубиство!“ – кажал интелектуалниот џин на Франција и нејзината морална совест, книжевникот – нобеловец Анатол Франс на величествениот митинг среде Париз (во некои извори се споменува и Женева) на17 март 1903 година. Митингот бил одржан заради поддршка и за Македонија и за земање на македонскиот народ во заштита од страдањата во тогашната Турска империја.
Сите вести од Колумни

Најнови вести

To top