Македонските работници во Германија сè повеќе чувствуваат дека животот таму не е како порано – високите трошоци за живот, бирократијата и политичките пречки ја менуваат нивната реалност. Германија повеќе не е ветена земја за македонските гастарбајтери, кои почнуваат да се будат од германскиот сон и кои, покрај повисоките плати, размислуваат за враќање.
Германската Федерална агенција за вработување соопшти дека во декември 2025 година одбила околу 18.000 барања затоа што бил исцрпен годишниот контингент во рамки на т.н. Западнобалканска регулатива, а не затоа што сите апликанти биле оценети како неподобни за работа. BA тоа го објави во соопштение од 18 февруари 2026 година.
Клучната поента, значи, е дека станува збор за лимит на системот, а не за „затворање на вратата“ за Западен Балкан како категорија. BA јасно наведува дека регулативата има фиксен контингент од најмногу 50.000 согласности годишно, распределени по месеци и по државјанства, и дека барањата можат да се обработуваат само додека има слободен месечен контингент за конкретната држава.
За Македонија ова е важна тема затоа што ние сме една од шесте држави опфатени со правилото (заедно со Албанија, Босна и Херцеговина, Косово, Црна Гора и Србија). Регулативата, според BA, важи за речиси секој вид вработување (со исклучок на регулирани професии како лекар), а признавање на квалификација не е предуслов за нерегулираните занимања. Во пракса, процесот се потпира на претходна согласност од BA и потоа виза преку германската амбасада/визниот систем.
Зошто тогаш побарувачката е толку висока? Одговорот е во спојот на германскиот недостиг од работна сила и постепеното олеснување на легалната работна миграција. BA наведува дека вкупната работна миграција во Германија повеќе од двојно пораснала од 2020 година, а во јуни 2025 година 420.000 лица со социјално осигурување имале дозвола за престој врз основа на вработување. Истото соопштение додава дека повеќе од една четвртина од тие лица доаѓаат токму од шесте држави на Западен Балкан.
Бројката од 18.000, затоа, треба да се чита и како индикатор за притисок врз механизмот, а не само како вест за одбивање. Дополнително, пошироката дебата во Германија покажува дека темата е и политичка: има притисок дел од политичките актери да се задржи лимитот од 50.000, со аргумент дека регулативата му помага на пазарот на труд, особено во градежништвото, занаетчиството и услужните дејности.
Во исто време, аналитички извори во Германија посочуваат уште една важна разлика што често се губи во насловите: бројот на согласности и визни постапки не значи автоматски и ист број реални доаѓања и вработувања. Според анализата на Mediendienst Integration, интересот е поголем од реалните влезови, а дел од причините се административни тесни грла и долги чекања во визниот процес, поради што дел од кандидатите се откажуваат или го одложуваат заминувањето.
Исходот засега е двоен. Краткорочно, веста потврдува дека каналот за легална работа преку Западнобалканската регулатива останува силно побаран и дека контингентите можат да се исцрпат пред крајот на постапките. Среднорочно, исходот ќе зависи од германската политика за квоти: дали ќе остане сегашниот обем или ќе се оди кон ново ограничување, што веќе е предмет на јавна и парламентарна расправа.