Околу 3.000 членови на опозициската Организација на народни муџахедини на Иран (ПМОИ/МЕК, Mujahedeen-e Khalq) живеат во утврдениот камп во Манза (Manze), мало село во централна Албанија близу Тирана. Тие се таму од 2013 година, кога Албанија ги прими по барање на САД и Обединетите нации, откако групата беше протерана од Ирак по падот на Садам Хусеин.
МЕК е исламска политичка опозициска организација со социјалистички тенденции, основана во 1965 година. Првично се бореше против шахот Пахлави со бомбашки напади, поддржувајќи ја Исламската револуција во 1979 година, но набргу се судри со новата власт на ајатолахот Хомеини, беше забранета во Иран и се пресели во егзил.
Во Ирак, за време на иранско-ирачката војна, спроведуваше операции против Иран, што и денес многу Иранци ѝ го замеруваат. САД ја прогласија за терористичка група во 1997 година, но ја отстранија од листата во 2012 година. МЕК беше првата што во 2002 година објави за тајната нуклеарна програма на Иран.
Во текот на актуелните протести во Иран (кои започнаа кон крајот на 2025 година поради економска криза, колапс на валутата, инфлација, недостиг на стоки и корупција), МЕК тврди дека има активна улога. Според Али Сафави од Националниот совет за отпор на Иран (NCRI), единиците на отпорот на МЕК ги координираат протестите, штитат демонстранти од сили на IRGC (Исламската револуционерна гарда) и значителен број нивни активисти се меѓу жртвите (над 3.000 убиени од безбедносните сили).
Сепак, експертот за Блискиот Исток Андреас Криг од King’s College Лондон оценува дека МЕК има ограничена реална улога на терен во Иран. Организацијата е дисциплинирана и медиумски силна, но има сериозни проблеми со легитимитетот поради историјата (соработка со Ирак против Иран), обвинувања за внатрешна контрола и долг егзил.
Протестите се главно без водач, мрежни, локално координирани преку социјални мрежи, пазари, студенти и урбани области – без централизирана команда. Криг вели дека МЕК „нема никаква улога во водењето на овие протести“ и дека режимот го користи како удобен „тројански коњ“ за да ги дискредитира демонстрантите.
Иранската опозиција останува фрагментирана: во земјата – без водач и мрежна; во дијаспората – поделена меѓу монархистите (околу Реза Пахлави во САД) и МЕК (со седиште во Албанија и Франција). Дијаспората влијае на наративот, но има ограничена доверба во Иран.
МЕК сега повикува Европа да преземе строги мерки: да го прогласи IRGC за терористичка организација, да протера дипломати, да повлече амбасадори, да го исклучи режимот од финансискиот систем, да бојкотира нафта и да ги гони лидерите (вклучително Али Хаменеи) за злосторства против човештвото.
Во Албанија, медиумите редовно известуваат за протестите и МЕК. Членовите на МЕК се активни на социјалните мрежи, споделувајќи информации за жртвите.
Премиерот Еди Рама досега не коментирал за протестите, по прекин на дипломатските односи со Иран во 2022 година поради сајбер-напади.