Пишува: Свето Тоевски
Во книгата за „потрагата на Бугарите по прататковината“, Пламен В’лов го цитира бугарскиот академик-историчар Васил Ѓузелев, кој нагласува: „Прататковината на таканаречената туркоалтајска заедница, кон која припаѓаат не само Прабугарите… е источен Казахстан, од каде што започнува нивното патување кон запад.“.. Според Ѓузелев, „прабугарскиот јазик во натписите и други паметници е во основата алтајско-турски јазик со ирански заемки како вторични слоеви“. Самите факти и аргументи, а не ние, говорат дека, форсирајќи „идентитетско-јазичен и историски инженеринг“ „Бугари во македонски устав“, Бугарија цели да добие, всушност, „македонски идентитетски материјал“, за да ги пополни големите „дупки“ во бугарскиот идентитет и со цел да ја разреши колективната етнојазична сѐ уште неосознаеност на Бугарите кои се и што се по потекло.
Дилемите на Бугарите за нивното етничко потекло и јазик денес се дел од главните причини зошто посегаат по македонскиот идентитет, јазик и историја: бидејќи сѐ уште немаат осознаено што се и кои се, од кај се по потекло, тие сето тоа го „разјаснуваат“, крадејќи ги идентитетот, јазикот и историјата на Македонците, кои се присутни на Балканот многу векови пред да дојдат во него предците на денешните Бугари. Македонците немаат потекло од иранските или турските степи, од азиски, монголски, или други простори како Прабугарите.
Македонците како народ настанале пред околу три илјади години на простори илјадници километри подалеку од прапределите на бугарскиот народ. Македонците немаат турско-алтајски, ирански или други лексички слоеви во македонскиот јазик.
Откако дошле на Балканот, во следните векови од нивниот етнојазичен развој Бугарите започнале делумно да се словенизираат, а потоа и да се македонизираат преку контактите со македонскиот етнос. Македонците влијаеле врз денешните Бугари, а не Бугарите врз Македонците! Во голема мера Бугарите се етнојазична копија на македонскиот оригинал! И денес копијата му „докажува“ на оригиналот: „Јас сум оригинал, а ти си копија!“ Колку повеќе и сега „јуришаат“ Бугарите на македонскиот идентитет, на македонскиот јазик и на македонската национална историја, толку повеќе се безуспешни нивните обиди со „македонскиот материјал“ да ги пополнат големите и длабоки „дупки“ во нивниот идентитет. Бугарите сѐ уште немаат осознаено ниту кои се по потекло, ниту од каде дошле на Балканот. Тие се потонати во „етничко-лингвистичка магла“ и продолжуваат да талкаат, барајќи се себеси низ распаќето на историјата на Евроазија.
Колку и да се крадат од Македонците песни, обичаи, јазик, идентитетски елементи, сепак, не може сосила да се исконструира „идентитетски стокмен Бугарин“, користејќи го Македонецот како основа. Ниту може Македонецот да се престори Бугарин, да се „измеси“ од „бугарско тесто“.
Брунбауер: Во обидите да ги бугаризира македонскиот народ, јазик и историја, Бугарија ја киднапира македонската евроинтеграција со таа агенда, која нема никаква врска со ЕУ!
Универзитетскиот професор и историчар од Австрија д-р Улф Брунбауер веќе три години изнесува научни погледи дека Бугарија во меѓувреме најотворено ја злоупотребува својата позиција и предност како членка на ЕУ во обидите да ги бугаризира македонскиот народ, јазик и историја. Во својот научен труд од 2023 година „Странични ефекти од ‘фантомските болки’: како бугарската историска митологија го попречува пристапувањето на С.Македонија во ЕУ“ Брунбауер истакнува, како што нагласува, дека „очигледно националистичката патологија и апсурдна позиција на Бугарија кон Македонија стана официјална политика на ЕУ“. „Членството во ЕУ ѝ дава предност на Бугарија како членка да може да го киднапира процесот на пристапување во име на агенди, кои немаат никаква врска со ЕУ. Барањата на Бугарија кон Македонија во врска со историјата и јазикот на Македонците покажуваат дека таа страда од ‘фантомските болки’, кои започнаа уште во 1878 година кога беше основана новата бугарска држава без да се припои кон неа и Македонија, регион/земја за која бугарските националисти историски тврдат дека е нивна.“ – посочува австрискиот експерт во тој свој труд.
Брунбауер е категоричен дека, како што нагласува, „барањата на Бугарија за Македонија се неоправдани и очигледно неправедни“. „Да дадеме еден пример: додека Бугарија инсистира на вклучување на Бугарите како конститутивен народ во македонскиот устав, таа упорно го негира постоењето на македонско малцинство во Бугарија, и покрај 30-годишните напори на Обединетата Македонска Организација Илинден-Пирин, која се стреми да ги застапува интересите на малцинството, да биде регистрирана, а тоа го прави спротивно на неколку пресуди на Европскиот суд за човекови права (ЕСЧП 2022). Веќе со години Бугарија не плаќа никаква политичка цена за своето попречувачко однесување, и покрај тоа што ги поткопа приоритетите на ЕУ.“ – нагласува австрискиот историчар.
(продолжува)
(Авторот изнесува во колумната согледувања од своја научно заснована политичко-историска анализа, која не одразува ставови на ниедна политичка партија во Република Македонија, ниту на редакцијата на порталот „Експрес“)