Колумни

„Журнал“: Дали е несериозна РСМ околу прифаќањето на условот за влез во ЕУ дека македонскиот јазик е норма на бугарскиот, a Tито ги создал Македонците?!

„Постојат некои услови, што мора да ги исполни секоја земја, која е заинтересирана да стане дел од големото европско семејство. Дали зборуваме за услови, кои се исполнуваат тешко, или за несериозност од страна на земјите-кандидатки воопшто, а особено од нашата земја? Ова се дискутабилни прашања. Официјална Софија бара од Скопјe да ги прифати бугарските барања […]

3 минути за читање

„Постојат некои услови, што мора да ги исполни секоја земја, која е заинтересирана да стане дел од големото европско семејство. Дали зборуваме за услови, кои се исполнуваат тешко, или за несериозност од страна на земјите-кандидатки воопшто, а особено од нашата земја? Ова се дискутабилни прашања. Официјална Софија бара од Скопјe да ги прифати бугарските барања дека македонскиот јазик е норма на бугарскиот јазик и оти македонскиот народ е создаден од Јосип Броз Тито, но и бугарскиот народ да биде вклучен како составен дел од Уставот на С.Македонија. Заради ова се бара РСМ да го промени уставот, но тоа не може да се направи, бидејќи се потребни две третини од гласовите на пратениците во Собранието.“ – нагласува информативната агенција на албански јазик Журнал во својата редакциска анализа со наслов „Се прослави Денот на Европа, но кога ќе се прослави и почетокот на преговорите со ЕУ?“.

„Журнал“ пишува: Денот на Европа, 9 мај, е датум кога се  одбележуваат мирот, единството и визијата за заедничка европска иднина. С.Македонија, како земја која се стреми кон членство во ЕУ, го славеше овој ден со надеж дека тој ќе има наскоро значење и практична смисла. Го славевме денес овој празник, но кога ќе се прослави и почетокот на преговорите со ЕУ?

Патот на С.Македонија кон Европската Унија

Денот на Европа, 9 мај, е не само симбол на единството на европскиот континент, туку и точка на размислување за земјите, кои продолжуваат да веруваат и да работат, за да станат дел од овој сојуз. Нашата земја ја изразуваи уште еднаш својата посветеност да биде дел од европското семејство.

За С.Македонија, патот кон ЕУ станува долг и честопати тежок. Сепак, посветеноста на реформите, почитувањето на европските вредности и институционалната стабилност покажуваат дека земјата е подготвена за следниот чекор, почеток на вистински преговори за членство. Ова останува заеднички сон на граѓаните и институциите, кој заслужува да стане реалност. Сепак, институциите ја сносат одговорноста да го остварат овој сон.

На овој Ден на Европа, се поставува и прашањето: кога ќе дојде моментот С.Македонија официјално да го прослави почетокот на преговорите со ЕУ? Ова е момент, кој припаѓа не само на историјата на нашата земја, туку и на вербата во Европа, која ги одржува своите ветувања и ја поддржува нашата заедничка иднина. Дотогаш останува непоколеблива вербата дека нашата земја ќе го заземе своето заслужено место на рамноправната маса на европските држави.

Полноправното членство во ЕУ останува да биде следен предизвик за РСМ

Дали апликацијата и интересот на една земја сами по себе се неопходни, или доволни за пристапување во ЕУ? Секако дека не. Постојат некои услови, што мора да ги исполни секоја земја, која е заинтересирана да стане дел од големото европско семејство. Сепак, за какви услови зборуваме? Дали зборуваме за услови, кои се исполнуваат тешко, или за несериозност од страна на земјите-кандидатки воопшто, а особено од нашата земја? Ова се дискутабилни прашања.

Најголемата пречка за недобивање датум за почеток на преговорите со ЕУ за С.Македонија е бугарската држава. С.Македонија и Бугарија имаат напнати односи, поради историски спорови. Официјална Софија бара од Скопјe да ги прифати бугарските барања дека македонскиот јазик е норма на бугарскиот јазик и оти македонскиот народ е создаден од Јосип Броз Тито, но и бугарскиот народ да биде вклучен како составен дел од Уставот на С.Македонија. Заради ова се бара РСМ да го промени уставот, но тоа не може да се направи, бидејќи се потребни две третини од гласовите на пратениците во Собранието. – наведува „Журнал“ во својата редакциска анализа.

Поврзани теми:

Македонија|Бугарија|Тито

Повеќе на оваа тема:

Најнови вести од: Колумни

Остри реакции во Бугарија и Грција околу „спектаклот“ „Враќањето на бугарскиот цар Самуил во татковината“ (2)

Пропагандниот циркус „Враќањето на посмртните останки на бугарскиот цар Самуил во татковината Бугарија“, кој без никакво сомневање има за цел да го поттикне создавањето на „заедничката историја на Македонија со Бугарија“, односно бугаризирањето на автентичната македонска национална историја, наидува на негативни и критички реакции токму во Бугарија и Грција – двете држави, кои го приредуваат овој „спектакл“ и „лошососедско“ политичко поигрување со сѐ уште научно непотврдените мошти – дали и навистина му припаѓаат на инаку македонскиот цар Самуил.

Пропагандниот циркус „Враќање на моштите на бугарскиот цар Самуил“ на Радев, Каракачанов, Јотова – пренасочување на вниманието на јавноста (1)

На 23 дена до одржувањето на изборите за нов претседател на Бугарија бугарските политичари, предводени од сѐ помалку популарниот премиер Румен Радев, организираат пропаганден циркус „Враќање на коските на бугарскиот владетел Самоил во татковината“. Во бугарската јавност и меѓу тамошни експерти ова наидува на тешка иронија, остри критики и коментари дека е „уште една бугарска трагикомедија“, „операција заради одвлекување на вниманието на гневната јавност и населението од економските неуспеси на владата и Радев лично“, но и како „предизборна пропаганда“ и „претстава за јавноста“ во екот на предизборната кампања спроти изборите за нов шеф на бугарската држава, закажани за 25 октомври 2026 година. Во бугарската јавност и на тамошните општествени мрежи веќе кружат негативни и зајадливи коментари во стилот „бугарскиот народ гладува и нема пари за леб и да плаќа сметки, а власта прави циркуси со коски“, „народот сака да купи месо без коски, а тие нам ни нудат коски, кои се за во музеј“ и „покрај коските, кога ќе му го земете и духот на Самоил, кога ќе го донесете и него во Бугарија“?!

Заветот на Анте Поповски до Македонците да ги зачуваат Македонија и македонскиoт јазик и неговите пораки до Европа

„Јазикот на еден народ е негов златен штит, негова татковина и најголема духовна вредност. Пеев уверен дека она што го пеам на ниеден друг јазик не може да се испее освен на јазикот на големата судбина на Македонците. Тие, чија адреса е запишана во Библијата, кријат некоја тајна за иднината на светот: зашто тие се сеќавање на свеста, на вековите кои одминале. Оган – кој не згаснува.“ – има напишано за македонскиот јазик и народ великиот поет на македонската кауза Анте Поповски. Тој почина на денешен ден, на 1 октомври 2003 година. Оваа 23-та годишнина од неговата смрт е соодветен повод за ново навраќање кон творештвото на овој волшебник на македонската поетска реч и кон неговите вонвременски пораки, кои еднакво силно одекнуваат и денес

Мисирков: Македонците да имаат македонско гледиште, одделувајќи ги своите интереси од интересите на Бугарија – „лошиот демон за Македонија“!

„Бугарската надворешна политика е главниот извор на сите наши несреќи. Затоа не може и да се зборува за некакви арнотии од Бугарија за Македонија. … Македонци! Време е да се убедиме оти лошиот демон за Македонија не е никој друг освен Бугарија. Ете зошто треба час поскоро да си ги одделиме нашите интереси од бугарските..“ – нагласува авторот на „За македонцките работи“ Крсте Мисирков во својот реферат со наслов „Имат ли се нужда од македонцки национални научно-литературни другарства?“, кој го изнесува на денешен ден, на 28 септември 1903 година во Македонското научно-литературно другарство „Св. Климент“ во Санкт Петербург (тогаш Петроград). Тогаш идеологот на македонизмот Крсте Мисирков најдиректно ја формулирал идејата дека македонското прашање мора да има сопствен македонски глас. Истапувајќи на денешен ден пред 123 години како национален мислител од највисок ранг тој се залага Македонија да не биде предмет на туѓи политики, а Македонците сами да ја одредуваат сопствената национална и политичка позиција на Балканот – вонвременски завет и предупредување од исклучително значење во ова „евроинтеграциско време-невреме“ за македонскиот народ.

За Лант е „глупаво прогласувањето на македонскиот како бугарски јазик“ – дали Костадинов го стори тоа како кандидат за претседател на Бугарија?!

„Бугарските научници, кои тврдат дека концептот на македонскиот јазик бил непознат пред Втората светска војна, или кои продолжуваат да тврдат дека македонскиот јазик не постои, изгледаат не само нечесно, туку и смешно и глупаво! Грчките  научници, кои изнесуваат слични тврдења, покажуваат арогантно незнаење за своите словенски соседи!“ – има констатирано авторот на „Граматиката на македонскиот книжевен јазик“ американскиот славист Хорас Лант во научна статија во 1984 година реагирајќи на постојаните негирање на постоењето и самобитноста на македонскиот јазик. Лант е роден на 12 септември 1918, а починал на 11 август 2010 година. Навршувањето на 108-та годишнина од раѓањето на овој светски признат лингвист е повод да се осврнеме од гледна точка на неговите македонистички истражувања на политичкиот театар, кој го приреди во бугарскиот парламент Костадин Костадинов, лидерот на бугарската ултрадесничарска и националистичка партија „Преродба“. Како пратеник Костадинов поднесе иницијатива македонскиот јазик да биде прогласен и да биде третиран како бугарски јазик. Кажаното од Лант важи денес во целосна мера и за Костадинов: нечесна е и смешна и глупава оваа негова иницијатива за јазикот, кој сиот научен свет го познава и го признава како македонски јазик – идентитетски столб на македонскиот народ.

Писмо од Егејска Македонија од 10.9.1862 против денешните грчки негирања: „Нашите луѓе во Ениџе Вардар го знаат нашиот мачедонски език!“ (2)

„Ќе ти пишувам почесто, ама не знам по бугарски, нашите луѓе овде не знаат бугарски. Нашите луѓе во Ениџе Вардар го знаат нашиот мачедонски език!““  – пишува во писмо, кој го испратил Македонец од Ениџе Вардар, од Егејска Македонија, на 10 септември 1862 година. Јазикот на Македонците во Егејскиот, или Беломорскиот дел на Македонија, не бил бугарскиот, туку македонскиот, или како што стои во оригиналот „мачедонски език“. Ова е многу убедлив доказ и изворно сведоштво, што ги побива сите досегашни и најнови грчки негирања и фалсификати дека „никогаш се говорел македонски јазик на грчката територија“. Но, исто така, и многубројните научни аргументи и докази на врвни светски лингвисти за посебноста на македонскиот јазик и неговата застапеност на сите делови на некогашна етнојазична, неподелена Македонија, претставуваат научен бедем, пред кој се уриваат и стануваат бесмислени досегашните и најновите грчки и сечии други шовинистички негирања на постоењето на мајчиниот јазик на македонскиот народ, но и неговото прикажување како наводна „вештачка творба“, како „измислен јазик“.

Овчарани 2026 ги „разбуди“ духот на Метаксас и грчкиот шовинизам за „измислениот“ македонски јазик и Македонците како „ѓубриња на Балканот“! (1)

Грчката националистичка страница „Грција со висока дефиниција“ на општествената мрежа објави текст за „Контроверзното видео од Мелити“, односно од годинашниов фестивал на македонски ора и песни во Овчарани (на грчки: Мелити). По таа објава во изминативе 48 часа, на 9 и 10 септември, уследи силен бран од реакции на Грци со тешки навреди, пцости, омраза, омаловажувања и негаторски квалификации кон македонскиот народ и јазик, како и кон Република Македонија како држава Македонија.

Теророт врз Македонците во Грција и злогласниот закон на Метаксас од 7.9.1938 за забрана на македонскиот јазик!

На 7 септември 1938 година, диктаторскиот режим на Јоанис Метаксас во Грција го донесе Законот (Правен акт) 2366, со кој радикално се засили претходната забрана и целосно се криминализираше употребата на македонскиот јазик во Егејска Македонија — вклучително и во интимата на сопствениот дом и во кругот на семејството.
Сите вести од Колумни

Најнови вести

To top